Groei & Ontwikkeling.

Bewust leven bestaat voor mij voornamelijk uit persoonlijke groei en ontwikkeling. Ik groei als mens en leer mezelf en wie ik authentiek ben steeds beter kennen door iets (af) te leren. Mijn manier van ontwikkelen gaat via positieve desintegratie, lange tijd eigenlijk zonder het te weten. Dat ik zo graag iets wil (ont)leren en persoonlijk ontwikkelen, hangt niet toevallig samen met mijn teken volgens de Maya-astrologie : Zelfbestaand geel zaad. Groei is mijn innerlijke kracht en het is ook mijn manier om het leven vorm tegeven. Mijn groei en ontwikkeling weerspiegelt zich het best in contemplaties en de dagboeken die ik af en aan bij houd voor de laatste 15 jaar. 


Een jaar schrijven.

Gedurende 1 jaar verken ik wekelijks al schrijvend een thema, met de bedoeling mijn authentieke ik opnieuw te ontdekken en spelenderwijs uit te zoeken hoe het een en ander in mijn leven met elkaar in verband staat. Het is geschreven vanuit mijn persoonlijke beleving. De mensen die een hoofd- of bijrol spelen in deze overdenkingen, heb ik uit compassie een passende andere naam gegeven. 

Week 25: Familievakanties

Ja, nou. Vakanties. Vakanties met de familie dan nog wel. Nu kom je me toch met een onderwerp aanzetten. Nou niet bepaald een waar ik veel enthousiasme voor op kan brengen om eerlijk te zijn.

Lees meer »

Week 24: Invloeden

Wie ben ik tegengekomen in mijn leven, die een, blijvende, invloed op mijn wereld hebben gehad? Onverwachts hik ik tegen deze vraag al even aan. Ik verwachtte gelijk los te kunnen gaan over die of gene die een invloed kregen op mijn leven, maar ik blijf het antwoord op die vraag best lang schuldig. Waarschijnlijk heb ik simpelweg niet genoeg tijd genomen om stil te staan bij deze vraag. Nu ik ervoor ga zitten en even mijn gedacht erover laat gaan, dienen zich een paar mensen aan.

Lees meer »

Week 23: Goede daden

Goede daden dekt eigenlijk de lading niet helemaal. Het gaat meer over dienstbaar zijn. Maar goed, het is weer zo’n onderwerp, dat ik even dien te laten bezinken om er dan goed over te kunnen beginnen. Veel komt er, ook na even een poosje bezinning niet naar boven. In eerste instantie zoek ik naar het ‘grote’ en het ‘belangrijke’. Collecteren is zoiets. Dat heb ik twee jaar met veel plezier gedaan. Toen vond ik het wel genoeg. Ik had eens iets horen waaien over dat de gelden die de goede doelen ontvangen voor het grootste gedeelte ergens anders terecht kwamen. Dat had genoeg achterdocht bij mij gewekt om het een volgende keer te laten.

Lees meer »

Week 22: Fouten uit het verleden

Het maken fouten. Niet mijn favoriete bezigheid. Zeker niet in de eerste helft van dit leven. Perfectie was de norm. Alles wat minder was dan 0 fout werd afgestraft of kon rekenen op commentaar. Na een aantal van zulke episodes, was ik vlug klaar met fouten maken. Ik had geen zin meer in steeds maar de les gelezen te worden. Over iets belangrijks, d’accord. Maar als ik bij, in mijn ogen, iets pietluttigs, net zo’n grote preek krijg als bij een flinke miskleun, dan klopt er iets niet.

Lees meer »

Week 20: Uit huis

Het volgende hoofdstuk in deze cyclus van een jaar schrijven gaat over uit huis gaan. In feite ben ik 3x uit huis gegaan. En keer om te gaan studeren, een keer om op mezelf te gaan wonen en de laatste keer om uit mijn geboorteplaats naar ver weg te verhuizen.

Lees meer »

Week 19: Mijn kinderjaren

Deze blog was er bijna bij ingeschoten. Ik zag het nog net op tijd. Eerst deze blog, voordat de volgende twee komen, die ik al wel geschreven heb. Mijn jongere jaren stonden voor wat mijn ouders betreft in het teken van ziekte. Niet voor mij. Ik ben inderdaad ziek geweest en goed ook. Ik was toen nog zo vers op de wereld dat ik daar bewust niets van heb meegekregen. Ik heb er wel iets van kunnen voelen tijdens een regressiesessie. Dat was niet geweldig. Zo, wat was ik, amper een paar dagen oud al een intens en koppig wezen. Ik heb me zo druk lopen maken en eigenlijk op lopen te vreten, dat ik er ziek van ben geworden. Maar, dat heb ik dus niet bewust meegemaakt. Voor mezelf stonden de eerste jaren in het teken van leren. Nog voor ik naar de kleuterschool ging, kon ik al lezen en schrijven. Ik praatte al als een grote mens en wist mezelf de klok te leren lezen, door iedere 5 minuten mijn ouders aan de kop te zagen hoe laat het nu is, en nu, en nu, en nu. Volgens de verhalen ben ik een rustig en blij manetje geweest. Dat zie ik terug op foto’s, dus dat kan goed kloppen. Ik zou een klas of twee hebben mogen overslaan, maar dat is nooit gebeurd. Ik heb daar pas een jaar of wat geleden van gehoord.

Lees meer »

Week 17: De beste dag van mijn leven

Noem eens een paar van mijn beste dagen op in mijn leven tot nu toe. Ik dacht daar eens flink te keer te gaan. Het valt anders tegen om met dagen voor de dag te komen. Eerst filter ik in het wilde weg. Welke dagen komen spontaan naar boven. Dat zijn er niet geweldig veel. Dan ga ik mijn leven na op belangrijke gebeurtenissen. Dat levert nog niet veel op. Dan verschuif ik mijn filter naar mijn leven per 10 jaar. Dat heeft net zo min resultaat. Maar goed, al bij elkaar kom ik misschien wel tot het een en ander.

Lees meer »

Week 16: Familie bijeenkomsten

Ja, dat is ook zo iets. Familie bijeenkomsten. Hoe ouder ik word, hoe meer ik er van wil wegblijven en dat ook doe. Ik geloof niet dat ik het ooit echt leuk heb gevonden. Toen ik nog klein was, was er nog afleiding in de vorm van met de kinderen van gelijke leeftijd spelen. Als ouder kind, werd het steeds minder leuk. Het was in onze familiekringen een gewoonte om het jong volk samen te zetten aan een tafel en de ouderen aan een andere tafel. Aan de tafel van het jong volk voelde ik me al snel een beetje verloren. Aan de grote mensen tafel werd enigszins serieus gepraat, maar werd een kind van 10 niet serieus genomen, als hij eens iets te berde bracht. In plaats daarvan werd mijn opmerking weggelachen en afgedaan met ‘hoe kun jij dat nou weten?’. Dat is waar ik mij bevond, in een niemandsland tussen mij aan de ene kant verloren voelen en aan de andere kant niet voor vol aangezien. Uit zelfverdediging, ben ik in mijn schulp gekropen en daar niet meer uitgekomen.

Lees meer »

Week 15: Vrienden in de kindertijd

Had ik veel vriendjes vroeger? Zou ik het aan mezelf hebben gevraagd, pakweg 40 jaar terug, dan had ik er heel wat kunnen kunnen opnoemen. Als ik het antwoord nu zou moeten geven, op basis van wat ik nu onder het begrip ‘vriend’ versta, weet ik niet of ik nog tot dat aantal zou komen. Maar goed, helemaal eerlijk is dat niet. Als kleine jongen had ik een heel ander begrip van vriendschap dan ik nu heb en zo bekeken, waren er toch zeker wel een paar kinderen waarvan ik toen echt en gemeend vond dat het vrienden waren.

Lees meer »

Week 14: (Botsende) loyaliteiten

Loyaliteit, dat is nogal een woord en een begrip. Het is, als ik er zo over aan het nadenken en voelen ben, een heel wezenlijk en belangrijk begrip dat op de een of andere manier centraal staat in mijn leven. Het vraagt eigenlijk om meer tijd en contemplatie voor dat ik er goed over kan schrijven. Het ligt voor mijn gevoel ingewikkeld, niet zo eenvoudig. Of zo lijkt het.

Lees meer »